Popülist yönetimler genellikle kamusal alanı kutuplaştırarak, liberal hakları tartışmaya açarak ve sivil alanı daraltarak yönetimlerini sürdürmekte; bu yönelim sivil toplum örgütleri (STÖ) üzerinde bir baskı üretmektedir. Bu makale, STÖ’lerin popülist yönetimlere verdikleri tepkilerin niteliğini ve bu tepkilerin etkililiğini üç farklı siyasal bağlamda karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışmada ikincil literatür, STÖ raporları ve kurumsal belgelerden yararlanılan yapılandırılmış nitel karşılaştırma yaklaşımı benimsenmiş; çevre, göç, ifade özgürlüğü ve hukukun üstünlüğü gibi başlıca çatışma alanlarında STÖ mücadeleleri/direnişi izlenmiştir. Çalışma bulguları STÖ direnişinin, yargısal ve hukuksal güvencelerin, medya çoğulluğunun ve örgütsel kaynakların hukuki seferberlik ve gündem savunusu için güçlü kanallar sunduğu bağlamlarda daha etkili sonuçlar ürettiğini göstermektedir. Kurumların popülist iktidarı kısmen sınırlamayı sürdürdüğü; ancak siyasal kutuplaşma ve kapasite sınırlılıklarının etki gücünü düşürdüğü bağlamlarda STÖ direnişinin etkisi daha karışıktır. Mücadele, sivil alanın hukuki ve idari araçlarla kısıtlandığı ve devletin kurumsal ele geçirilmesinin kurumsal başvuru yollarını aşındırdığı bağlamlarda ise en zayıf görünmektedir.
Resisting Populist Politics: Civil Society Resistance in the Cases of the United States, Brazil, and Hungary
Abstract
Populist executives often govern by polarizing the public sphere, contesting liberal rights, and narrowing civic space, thereby creating sustained pressure on civil society organizations (CSOs). This article compares how CSOs respond to populist governance and how effective those responses are across three contrasting political contexts. Using a structured, qualitative comparison based on secondary literature, CSO reports, and institutional documents, the study traces CSO strategies across key domains of contestation: environmental governance, migration, freedom of expression, and the rule of law. The comparison reveals a consistent pattern. CSO resistance is most effective where judicial and legal safeguards, media pluralism, and organizational resources provide robust channels for legal mobilization and agenda defense; it is mixed where institutions remain partially constraining but political polarization and capacity limits reduce leverage; and it is weakest where civic space is legally and administratively restricted and state capture diminishes institutional recourse. The findings suggest that the effectiveness of anti-populist civil society action is conditional on the institutional opportunity structure and information environment, with transnational coalition-building offering only limited compensation where domestic civic space is structurally constrained.
Keywords: Populism, liberal democracy, civil society, Donald Trump, Jair Bolsanaro, Victor Orbán.
Diğer Linkler
