Yazar: Dr. Öğr. Gör. | Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi, Güvenlik Bilimleri Fakültesi,
Sosyal Bilimler Bölüm Başkanlığı
Liberal Düşünce Dergisi, Yıl: 31, Sayı 123, 2026, ss. 243-274.
Öz
Dijital platformlar demokratik bir kamusal alan mı üretmektedir, yoksa algoritmik süreçler aracılığıyla onun yalnızca bir simülasyonunu mu oluşturmaktadır? Bu çalışma, bu dönüşümü açıklamak için Algoritmik Kamusal Alan Simülasyonu kavramını önermekte ve sürecin Algoritmik Sessizleştirme ile Dijital Temsil Açığı olmak üzere iki temel mekanizma üzerinden işlediğini ileri sürmektedir. Araştırma, kavramsal çerçeve geliştirmeye yönelik nitel çoklu vaka analizine dayanmaktadır. Kuramsal çerçeve, Habermas’ın kamusal alan kuramını, Baudrillard’ın simülasyon teorisini, Gramsci’nin hegemonya kavramını, Laclau ve Mouffe’un dışlama mekanizmalarını, Fraser’ın karşı kamular yaklaşımını işlevsel bir bütünlük içinde birleştirirken, Mill, Hayek ve Popper’ın liberal idealleri ise normatif ölçüt sağlamaktadır. Türkiye’nin 2010-2025 dönemine ait gece operasyonları, bot orduları, deprem krizi ve platform-devlet ilişkisinden oluşan dört vaka, platform şeffaflık raporları, bağımsız teknik ölçümler ve sivil toplum verileriyle çözümlenmektedir. Bulgular, görünürlük rejimlerinin manipülasyonunun bazı aktör ve söylemleri öne çıkarırken, diğerlerini sistematik biçimde marjinalleştirdiğini ve böylece Mill’in düşünce özgürlüğü, Hayek’in bilgi dağılımı ve Popper’ın açık toplum ideallerini aşındırdığını ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Algoritmik Kamusal Alan, Görünürlük Rejimleri, Algoritmik Sessizleştirme, Dijital Temsil Açığı, Algoritmik Kamusal Alan Simülasyonu.
Abstract
Visibility Regimes, Algorithmic Silencing, and the Representation Gap: Simulation of the Digital Public Sphere in Türkiye (2010-2025)
Do digital platforms produce a democratic public sphere, or do they merely simulate it through algorithmic processes? This study proposes the concept of Algorithmic Public Sphere Simulation to explain this transformation, arguing that it operates through two mechanisms: Algorithmic Silencing and the Digital Representation Gap. It adopts a qualitative multiple-case study to develop a conceptual framework. The theoretical framework functionally integrates Habermas’s public sphere, Baudrillard’s simulation, Gramsci’s hegemony, Laclau and Mouffe’s exclusion mechanisms, and Fraser’s counter-publics, while the liberal ideals of Mill, Hayek, and Popper provide the normative benchmark. Four cases from Türkiye between 2010 and 2025, night operations, bot armies, the earthquake crisis, and platform-state relations, are analyzed using platform transparency reports, technical measurements, and civil society data. The findings reveal how manipulating visibility regimes foregrounds certain actors and discourses while systematically marginalizing others, thereby eroding Mill’s freedom of thought, Hayek’s distribution of knowledge, and Popper’s open society ideals.
Keywords: Algorithmic public sphere, Visibility Regimes, Algorithmic Silencing, Digital Representation Gap, Algorithmic Public Sphere Simulation.
Diğer Linkler
