The Downhill Trend in Commitment Mechanism of EU Competition Law: Empirical Evidence – Fatih Buğra Erdem

15 Ekim 2021

Yazar: Dr. Öğr. Gör. | Ankara Sosyal Bilimler Üniversitesi, Hukuk Fakültesi Ticaret Hukuku A.B.D.
Dr., Social Sciences University of Ankara, Faculty of Law, Commercial Law
fatihbugra.erdem@asbu.edu.tr
Liberal Düşünce Dergisi, Yıl: 26, Sayı: 102, Bahar 2021, ss. 157-170

Abstract
The European Commission has been given the authority to make commitments of undertakings in question binding with Article 9 of Regulation 1/2003. By this reform, there has been a significant increase in commitment decisions compared to
prohibition decisions over time, but prohibition decisions are currently predominant again. This study discusses this downward trend in commitment decisions taken in EU competition law from 2004 to 2020 by reviewing legal developments through statistically examining the case law. Although the increase in commitment decisions is deemed beneficial in practical terms, it has increased legal uncertainties in the long run and the provision of effective competition is left to negotiations to be reached between the undertakings and the Commission, instead of a thorough application of competition law rules in a uniform and consistent manner. In this context, discussions and recommendations are presented concerning under which circumstances commitment decisions are more appropriate to make.

Keywords: EU Competition Law, Commitment Decisions, Policy Evaluation.

AB Rekabet Hukuku Açısından Taahhüt Mekanizmalarının Kullanımında 
Düşüş Eğilimi: Ampirik Bulgular

Öz

Avrupa Komisyonu’na 1/2003 sayılı Tüzüğün 9. maddesi ile birlikte ilgili teşebbüslerin sunmuş oldukları taahhütleri bağlayıcı hale getirme yetkisi tanınmıştır. Bu reform neticesinde, taahhüt kararlarında ihlal kararlarına nazaran zaman içerisinde
belirgin bir artış görülmüş olsa da, son zamanlarda ihlal kararlarında yeniden yoğunluk kazanmıştır. Bu çalışmada, Avrupa Birliği (AB) rekabet hukukunda 2004-2020 yılları arasında verilen taahhüt kararlarındaki düşüş eğilimi, ilgili içtihadın hukuki
açıdan incelenmesi ve istatistiksel olarak yorumlanması vasıtasıyla tartışılmıştır. Taahhüt kararlarının yoğunlaşması her ne kadar pratik anlamda faydalı olarak addedilse de, uzun vadede hukuki belirsizlikleri arttırmıştır. Çünkü, etkin rekabetin tesisi rekabet kurallarının yeknesak ve tutarlı bir biçimde uygulanması yerine, teşebbüsler ile Komisyon arasında varılacak mutabakata bırakılmıştır. Bu kapsamda, taahhüt kararlarının hangi şartlar altında verilmesinin daha uygun olacağına yönelik
tartışma ve tavsiyeler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler: AB Rekabet Hukuku, Taahhüt Kararları, Politika Değerlendirmesi.